como bálsamo fun ao viñetas. juan rulfo levaba días resultándome demasido escuro para o ánimo deste agosto, así que improvisei unha lista de lecturas que me deron a vida.

o que máis me sorprendeu foi la perdida, de jessica abel. foron ela e o seu editor quen me convenceron para que me gastara a pasta que vale a preciosa edición de astiberri, primeira tradución da autora norteamericana ao castelán.
la perdida é o relato dunha rapaza de chicago que chega a méxico movida pola idea de seguir a pista do seu pai mexicano e pola admiración a frida, e das cousas que alí lle pasan. unha historia sobre a relación de carla, a protagonista, con méxico, cos seus compatriotas, e co seu propio país. ao mesmo tempo é un paseo pola cidade de méxico df.
boa lectura para engancharse uns días.

corazón de tormentas, de rubín, un experimento flipante, 24 páxinas en 24 horas. pero tamén unha historia sobre partirse, perderse e dubidar contada como unha travesía con dragóns e illas entre a néboa. tamén estreou a edición galega de onde ninguén pode chegar.

píldoras azules, ademais de un título chulísimo é un relato sinxelo sobre o amor, album de frederik peeters que narra a dunha a modo autobiográfico, o amor dunha parella na que el fai cómics e ela ten sida, igual que o fillo pequeno dela.
moi bonita de ler polo enfoque sobre a realidade do tema e porque ten escenas preciosas, como na que el lle conta porqué a quere.

frederik peeters era outro dos convidados ao viñetas, aínda que desta vez non me fixo falta convencerme para mercar o libro, ao que lle tiña moitas ganas.

de volta en galiza merquei capital, un album de relatos arredor dunha cidade chamada desa maneira. con visións de varios autores galegos a través das historias de distintos personaxes. alfonso vicente rey, álvaro lópez, david rubín, diego blanco, hugo covelo, jandro xesteira, sergio covelo e kike benlloch traballan no asunto.

a todo isto engadinlle outras novidades polacas, como o barsowia8 e o barsowia en llamas, unha antoloxía do fanzine do n1 ao 7. a conclusión foi que abandonei por uns días el llano en llamas. e prestoume.

tres días de lume na costa da morte. caos, incomunicación e morte. imaxes e texto aquí.

as maribolheras precarias organizan esta noite unha festa no alfaiate para como contraprogramación aos eventos festivos da cidade da torre. a partir das des podedes pasar a botarlle un ollo a exposición de fotos da marcha queer-precaria do día do orgullo, ver os audiovisuais, escoitar pinchar aos automatiques e aínda prometen algunha sorpresiña!
que envexa…rabeo por ir!!!!!